کوچولوی توپولوی پر خور به چی نگاه می کنی

دلم گرفته، اى دوست! هواى گريه با من‏

گر از قفس گريزم كجا روم، كجا، من؟

كجا روم؟ كه راهى به گلشنى ندانم‏

كه ديده بر گشودم به كنج تنگنا، من‏

نه بسته‏ام به كس دل نه بسته دل به من كس‏

چو تخته پاره بر موج رها، رها، رها، من‏

زمن هر آن كه او دور چو دل به سينه نزديك‏

به من هر آن كه نزديك ازو جدا، جدا، من!

نه چشم دل به سويى نه باده در سبويى‏

كه تر كنم گلويى به ياد آشنا، من‏

زبودنم چه افزود؟ نبودنم چه كاهد؟

كه گويدم به پاسخ كه زنده‏ام چرا من؟

ستاره‏ها نهفتم در آسمان ابرى ـ

دلم گرفته، اى دوست! هواى گريه با من...

                                                          مگه نمی دونستی؟

تو برام مثل یه رویا می مونی

تو بزرگی مثل دریا می مونی

توی آسمون تاریک دلم
مثل خورشید واسه فردا می مونی

parasto0.blogfa.com/8510.aspx

اگر روزی مردم تابوتم را سیاه کنید تا همه بدانند سیاه بخت بودم. بر روی سینه ام تکه یخی بگذارید تا به جای معشوقم برایم گریه کند . چشمانم را باز بگذارید تا همه بدانند چشم انتظار معشوقم بودم. و آخر اینکه دستانم راببندید تا همه بدانند خواستم ولی نتوانستم.

کاشکی مانیتورت بودم همیشه رخ به رخت بودم......

کاشکی که کیبوردت بودم همیشه زیر انگشتانت بودم....

کاشکی که هدفونت بودم همیشه در گوشت بودم......

کاشکی که موست بودم همیشه تو مشتت بودم......

کاشکی که پسوردت بودم همیشه توی فکرت بودم....

زرد است که لبریز حقایق شده است

تلخ است که با درد موافق شده است

عاشق نشدی وگرنه می فهمیدی

پاییز، بهاریست که عاشق شده است

    صفا و صلح و يكرنگي در اين دنيا قديمي شد

                   توقع از رفيق و مونس و همدم قديمي شد

    نياور بر زبان نام وفا از خير ان بگذر

                   وفا تنها نه اينجا بلكه در عالم قديمي شد

    بكن تا ميتواني با ضعيفان ظلم و جور امروز

                   كه رسم دستگيري از ضعيفان هم قديمي شد

    مكن گريه سر قبر عزيزان خيز و شادي كن

                  كه تشريفات ختم و مجلس ماتم قديمي شد

    به گرد شهر ميگردي كه تا آدم كني پيدا

                    به جان حضرت آدم كه آدم هم قديمي شد

روزی از این کوچه های غم گذر خواهم کرد.با چشمانی پر از اشک به سان ابر ها بر فراز سر زمینی از خواب و مردمانی همیشه در رویا می روم با نام او می گذرم از قبرستان زندگان مرده که قلبی از آنها نمی تپد به عشق و زندگی می شتابم به سوی او و در ضیافتی شور انگیز به او به ان ابدیت بی انتها خواهم پیوست.

هر شب کنار پنجره می نشینم و تارزوی دیدنش را در سر می پرورانم. خسته از صدای کوچ پرستوها عاشقانه صدایش می کنم می خواهم کوله بار خستگی هایم را همراه التماس های درونم برایش هدیه کنم می خواهم نجوه های شبانه ام را در سجادهی عشق حکاکی کنم می خواهم به او بگویم که چقدر دوستش دارم.

پرستوهای مهاجر دسته دسته به جنوب می آیند و آفتاب حالا فقط پوست را نوازش می دهد باران که می بارد می ایستم زیر هزاران قطره ای که روی سرم می ریزد و سرمارا تا انتهای وجودم حس می کنم اما تو نمی آیی و این آتش که در قلب من افروختای خاموش شدنی نیست.

اگه از او تعریف کنی دروغ گویی .

اگه تعریف نکنی واسه چه خوبی.

اگه همیشه با او باشی زن ذلیلی.

اگه با او مخالف باشی اصلا اونو درک نمی کنی.

اگه زیاد بری دیدنش جلفی.

اگه کم بری دیدنش دوسش نداری .

اگه شیک لباس بپوشیسوسولی .

اگه بد لباس بپوشی خنگی .

اگه صحبت بکنی پر حرفی .

اگه صحبت نکنی بهش توجهی نمی کنی.

ای چشمه های جوشان وای رودهای خروشان

من در تبیعت از شما نافذتر جوشانتروخروشانتر را يافتم

انسان هايي كه در دل و جان ادميان نفوذ مي كنند و نام نيكشان بر سر زبان ها جاري و يادشان تا ابد در دل ها ماندگار است.

می توان کاسه ی ان تار شکست

می توان فرمان داد:های

ای طبل گران زین پس خاموش بمان

به چکاوک اما نتوان کفت :نخوان

سلام!دل نوشته ها مجالی است برای غرق شدن در خیال قدم نهادن در ابرها و بالا رفتن از پلکان آسمان تا ستاره ها و چیدن ستاره ها برای اینکه آنان را به گیره ی سر خواهر کوچکتر وصل کند در دل نوشته ها می توان پله پله نردبان خیال را بالا رفت و برای لحظه ای فراغت از این همه شلوغی و ازدهام روی ماه دراز کشید و دستها را زیر سر گذاشت و در کهکشانهای دوردست به دنبال ردی از نگاهی که روزی پی جوی کشف ستارگان دوردست بوده است گشت دل نوشته ها صفحه ای است برای شما تا از همه ی قید و بندهای زندگی مادی رها و پله ی آرزوهای خود را بر صفحه ی کاغذ بیاورید . 

۲-چرا چسب ماع در قوطی خودش خشک نمی شود؟

۳- چرا به کسی که نمی بیند می گوییم کور به کسی که نمی شنود می گوییم کر به کسی که حرف نمی زند می گوییم لال ولی به کسی که حس بویایی ندارد چیزی نمی گوییم؟

۴-چرا به بالابر بالابر می گویند در صورتی که پایین هم می آورد؟

۵-آیا دراکولاها هم ایدز می گیرند؟

۶-اگر یک آمبولانس در راه مأموریت یک نفر را زیر بگیرد توقف می کند ؟

۷-چرا توی یخچال لامپ هست ولی توی فریزر نه؟

۸-چینی ها به بشقاب چینی چه می گویند؟

۹-اگریک خدکاررا از بانک بدزدید بازهم سرقت از بانک محسوب می شود؟

۱۰-چرا تخم مرغ مزه ی خود مرغ را نمی دهد؟

۱۱-چرا ((رینگ بکس))مربع است ؟

۱۲-آیا گورخرها سیاه هستند با خطهای سفید یا سفید هستند با خطهای سیاه؟

۱۳-اگر به زنبورها پرتقال بدهیم آنها به جای عسل به ما مارمالاد می دهند؟

کاش قلبم درد پنهاني نداشت چهره ام هرگز پريشاني نداشت بر گهاي آخر تقويم عشق حرفي از يک روز باراني نداشت کاش مي شد راه سخت عشق را بي جهت پيمود و قرباني نداشت.

پدرم یک مغازه فرش فروشی داشت که بعضی وقت ها می رفتم پيشش چند تا دوست داشت كه هر وقت مي اومدن مغازه يه چند ساعتي با تلفن ما ور مي رفتن من هم كه حسابي عسباني شده بودم به دپدرم پيشنهاد دادم كه هر وقت اومدن بگم تلفنمون خرابه ،يكي دو بار كه بگيم منظور مونو مي فهمن و ديگه سراغ تلفنو نمي گيرن .يه روز همين جوري نشسته بوديم يكي از تاجر هاي معتبر بابا اومد مغازه و بعد اين كه با ،بابا صحبت كرد سراغ تلفنو ازم گرفت من هم به حساب همون ذوستاي بابا قبل از بابا پيش دستي كردم و گفتم تلفنمون خراب شده منم كه فراموش كرده بودم تلفنو از پريز بكشم تو همون لحظه تلفن زنگ زد و اون اقا حسابي عسباني شده بود از مغازه بيرون رفت و واسه ما شرمندگي ماند

ای ایران ای سر زمین حماسه ای انکه خاکت سر مشق هزاران فرزانه تو را با تمام وجود می ستایم چرا که لاله های عشق در سینهء تو خود می کند و بسان گردن بندی روی سینه تو سنگینی می کند نمی دانم تو اگر این لاله ها را نداشتی چه سر نوشتی می یافتیم پرپر شدند تا پرپر نشویم عشق را به ما آموختید تا بی عشق زندگی نکنیم خیلی کبوتر ها بالشان شکست ولی حتی بدون بال کبوتر کبوتر است چرا که در اسمان تو به پرواز در می ایند پلاک ایران روی گردنشان حک شده است نمی دانم با چه وصفی بسرایمت وچه نامی به رویت بگزارم ولی این را می دانم در سرزمینی زندگی می کنم که هنوز غیرت در ان موج می زند این را می دانم وقتی عرصه بر این ملت تنگ می شود نام ابوالفضل از زبانشان پایین نمی اید این را میدانم هنوز اسمان این در روز اشورا سیاه پوش است 

سر زمین من سرزمین مهد دلیران تو را با تمام نوجود می ستایمت چرا که نامت از اغاز بلند اوازه بوده است و الان این ماءموریت به دوش ماست وما باید این سرزمین را بسازیم این اولین حضور سبز خود من در صحنهء انتخابهت است پس با تمام وجود شرکت خواهم کرد واز شما نیز که با ابادانی سر افرازی ایران می انیشید همه در این حضور سهیم باشید

انسان تا هست قدر چیزی را نمی داند بعد از انکه رفت قدر ان را می داند وبعدامی فهمد چه چیزی را از دست داده است پس تا چیزی هست قدر ان را بدانیم و خاطرش را عزیز نگه داریم نه انکه بعدا که رفت نامش را سر زبان بیاوریم وبه شادی های این دنیا شاد نباشییم وبه غم هایش نیز پشتمان را خم نکنیم تا بوده همین بوده شادی وغم پستی وبلندی این رسم زندگی است وباید با ان بسوزیم وبسازیم غیر از این کاری از دستمان بر نمی اید پس کاری کنیم بعد از رفتن ما همه با نیکی از ما یاد کنند ورحمت واحسان انها پشت سر ما همراه باشد اگر این کار را بکنیم در نزد خدای متعال چنان ارجی می یابیم کس توان وصف ان نیست چرا که خدا گفته از همه خطا ها می گذرم الا حق الناس وشقایق هست زندگی باید کرد

من مي دونم كه دنيا هر چي باشه و نباشه هرچي هست و نيست براي ما آدما شيرينه خدا يا خدا وندا همه ي عاشقا رو به هم برسون .

باشه مي دونم كه سخته كه عاشقا به هم برسن ولي خدايا  مارو به گناه نكشون.